رهگذر

^{آن شب در ميان پايکوبي قطرات باران تنها بودم و به نقطه اي  که قطره ها عادت کرده بودند از هم سبقت بگيرند خيره شده بودم.}

^{صدايم در سرگرداني چشمانم گمشده بود.}

^{ناگهان رهگذري نور مهتاب را بخود جلب کرد!}

^{رهگذر گويي مي دانست چگونه تنهاييش را بفروشد.}

^{او سکوت بود و من با تمام وجودم  فرياد.}

^{رهگذر هر شب از آنجا مي گذشت و چشمان بهت زده ي من قدم هايش را مي شمرد تا صدايم  به سکوتش نزديک شود.}

^{ولی منی که صدا بودم چرا دیوانه وار به دنبال سکوت می گشتم.}

^{تنها می توانستم خود را خاموش کنم تا با او یکی شوم.}

^{همیشه می پنداشتم که که رهگذر به دنبال رودخانه است.}

^{ولی نمی دانستم که رهگذر تنها یک رهگذر است.}